تفسیر و معنی غزل شماره 49 حافظ – روضه خلد برین خلوت درویشان است

روضه خلد برین خلوت درویشان استمایه محتشمی خدمت درویشان است گنج عزلت که طلسمات عجایب داردفتح آن در نظر رحمت درویشان است قصر فردوس که رضوانش به دربانی رفتمنظری از چمن نزهت درویشان است آن چه زر می‌شود از پرتو…

تفسیر و معنی غزل شماره 48 حافظ – صوفی از پرتو می راز نهانی دانست

صوفی از پرتو می راز نهانی دانستگوهر هر کس از این لعل توانی دانست قدر مجموعه گل مرغ سحر داند و بسکه نه هر کو ورقی خواند معانی دانست عرضه کردم دو جهان بر دل کارافتادهبجز از عشق تو باقی…

تفسیر و معنی غزل شماره 47 حافظ – به کوی میکده هر سالکی که ره دانست

به کوی میکده هر سالکی که ره دانستدری دگر زدن اندیشه تبه دانست زمانه افسر رندی نداد جز به کسیکه سرفرازی عالم در این کله دانست بر آستانه میخانه هر که یافت رهیز فیض جام می اسرار خانقه دانست هر…

تفسیر و معنی غزل شماره 46 حافظ – گل در بر و می در کف و معشوق به کام است

گل در بر و می در کف و معشوق به کام استسلطان جهانم به چنین روز غلام است گو شمع میارید در این جمع که امشبدر مجلس ما ماه رخ دوست تمام است در مذهب ما باده حلال است ولیکنبی…

تفسیر و معنی غزل شماره 45 حافظ – در این زمانه رفیقی که خالی از خلل است

در این زمانه رفیقی که خالی از خلل استصراحی می ناب و سفینه غزل است جریده رو که گذرگاه عافیت تنگ استپیاله گیر که عمر عزیز بی‌بدل است نه من ز بی عملی در جهان ملولم و بسملالت علما هم…

تفسیر و معنی غزل شماره 44 حافظ – کنون که بر کف گل جام باده صاف است

کنون که بر کف گل جام باده صاف استبه صد هزار زبان بلبلش در اوصاف است بخواه دفتر اشعار و راه صحرا گیرچه وقت مدرسه و بحث کشف کشاف است فقیه مدرسه دی مست بود و فتوی دادکه می حرام…

تفسیر و معنی غزل شماره 43 حافظ – صحن بستان ذوق بخش و صحبت یاران خوش است

صحن بستان ذوق بخش و صحبت یاران خوش استوقت گل خوش باد کز وی وقت میخواران خوش است از صبا هر دم مشام جان ما خوش می‌شودآری آری طیب انفاس هواداران خوش است ناگشوده گل نقاب آهنگ رحلت ساز کردناله…

تفسیر و معنی غزل شماره 42 حافظ – حال دل با تو گفتنم هوس است

حال دل با تو گفتنم هوس استخبر دل شنفتنم هوس است طمع خام بین که قصه فاشاز رقیبان نهفتنم هوس است شب قدری چنین عزیز شریفبا تو تا روز خفتنم هوس است وه که دردانه‌ای چنین نازکدر شب تار سفتنم…

تفسیر و معنی غزل شماره 41 حافظ – اگر چه باده فرح بخش و باد گل‌بیز است

اگر چه باده فرح بخش و باد گل‌بیز استبه بانگ چنگ مخور می که محتسب تیز است صراحی ای و حریفی گرت به چنگ افتدبه عقل نوش که ایام فتنه انگیز است در آستین مرقع پیاله پنهان کنکه همچو چشم…