۶۴٪ تخفیف ویژه فقط برای امروز

مشاهده محصولات شگفت‌انگیز
غزلیات حافظ

تفسیر و معنی غزل شماره 170 حافظ –زاهد خلوت نشین دوش به میخانه شد

زاهد خلوت نشین دوش به میخانه شد
از سر پیمان برفت با سر پیمانه شد

صوفی مجلس که دی جام و قدح می‌شکست
باز به یک جرعه می عاقل و فرزانه شد

شاهد عهد شباب آمده بودش به خواب
باز به پیرانه سر عاشق و دیوانه شد

مغبچه‌ای می‌گذشت راهزن دین و دل
در پی آن آشنا از همه بیگانه شد

آتش رخسار گل خرمن بلبل بسوخت
چهره خندان شمع آفت پروانه شد

گریه شام و سحر شکر که ضایع نگشت
قطره باران ما گوهر یک دانه شد

نرگس ساقی بخواند آیت افسونگری
حلقه اوراد ما مجلس افسانه شد

منزل حافظ کنون بارگه پادشاست
دل بر دلدار رفت جان بر جانانه شد


تفسیر و معنی غزل شماره 170 حافظ

زیبایی و نیکویی ظاهر کسی تو را شیفته خود کرده و دلت را بی تاب نموده بود. گرچه او در حال حاضر از شما دور شده است ولی دست دعای شما و تلاشهای بی حدتان او را دوباره به شما خواهد رساند و پاسخ محبت های بی دریغ خود را از او خواهید گرفت و در کنارش به سربلندی و افتخار خواهید رسید.

نتیجه تفال شما به دیوان حافظ

  • حضرت حافظ در بیت اول شما را کاملاً متوجه میسازد که: دیشب حافظ به میکده آمد. از عهدی که باز زهد بسته بوده، تجاوز کرد و به ساغر باده روی آورد.
  • پس تنها راه شما، توکل بر خدا سرعت عمل، دقت، تلاش و از کسی راهنمایی گرفتن است.
  • به تنهایی این مسیر را طی مکن که راز و رمزهای فراوانی دارد. پس، از چند مربی و معلم کمک بگیر که حتماً موفق می شوی.
  • او شما را دوست دارد اما بیچاره راز و رمز عاشقی را نمی داند. پس او را با سیاست و کیاست راهنمایی کن و هدیه ای برایش بخرید.
  • با افسونگری دل او را شکسته ای و یکی از اقوام نزدیک از شما سخت ناراحت شده پس هر چه زودتر دل او را به دست آوردید.
  • طلاق عملی است. ازدواج نیز انجام می گیرد. تغییر شغل و مکان زود است. خرید و فروش تفاوتی ندارد. از مسافر چندان خبری نیست ولی مژده ای دریافت می کنید. شغلی به زودی در انتظار شماست. نگران نباشید.
  • ویژگی های شما عبارت اند از: نرم و لطیف، ناز پرورده، بزرگوار، آرام، محبوب، اهل خانه، حساس، دلپذیر، درسخوان، مودب، دنباله رو، زندگی شیرین، سازش کار، خانواده دوست و زود رنج.
  • خبر خوشی به زودی دریافت می کنی، به شرط آنکه کسی را که این هفته از خود دلخور کرده ای، دلش را به دست آوری.
  • حرکت به موقع شما بسیار چاره ساز و گره گشا خواهد بود. پس برای سازندگی یک زندگی موفق، نیاز به ایثار و از خود گذشتگی و اراده است. به قول نیچه: “پس هرگز از تلاش دست برندارید. چون لحظه رها کردن درست مکان و زمانی است که موج برخواهد گشت.”

برای گرفتن دوباره فال حافظ کلیک کنید


توضیحات غزل شماره 170 حافظ

تفسیر بیت یکم: زاهد گوشه نشین دیشب از خلوت نشینی توبه کرد و به میخانه رفت و شروع به نوشیدن شراب کرد.

تفسیر بیت دوم: صوفی پشمینه‌پوش که تا دیروز از روی بی عقلی مخالف جام گرفتن و می‌ خوردن بودن و آن را حرام می‌دانست، حالا با نوشیدن کمی شراب دوباره عاقل و حکیم گشت.

تفسیر بیت سوم: معشوق زیبای دوران جوانی صوفی دیشب به خوابش آمده بود؛ به این سبب باز در دوران پیری حس عاشقی و جوانی یافت.

تفسیر بیت چهارم: بچه مُغ یا همان ساقی زیباروی کم سن و سال در میخانه می‌گذشت که عقل و دین را می‌برد، صوفی به دنبال وی افتاد و در تعقیب آن زیبارو از همه بیگانه شد و به کسی توجه نکرد.

تفسیر بیت پنجم: سرخی برگ گل، دل بلبل را سوزاند. چهره خندان و شعله روشن شمع پر‌های پروانه سوزاند.

تفسیر بیت ششم: خداوند را سپاس که گریه‌های شبانه‌روزی من از بین نرفت. قطره باران اشک ما در صدف روزگار تبدیل به مرواریدی بزرگ و یکتا شد.

تفسیر بیت هفتم: چشم همچون نرگس ساقی نشانه سِحر بر ما خواند و دمید؛ از آن پس انجمن وِرد و دعای ما به محفل داستان‌پردازی عاشقانه تبدیل شد.

تفسیر بیت هشتم: هم‌اینک بزمگاه شاه تبدیل به محل نشست و برخاست حافظ شده است و بدین صورت دل و جان نزد محبوب رفت

امتیاز نوشته

به این نوشته چه امتیازی میدی؟

میانگین امتیازها: 3.2 / 5. تعداد آرا: 6

این مطالب را هم بخوانید

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا