تفسیر و معنی غزل شماره 265 حافظ – برنیامد از تمنای لبت کامم هنوز

برنیامد از تمنای لبت کامم هنوزبر امید جام لعلت دردی آشامم هنوز روز اول رفت دینم در سر زلفین توتا چه خواهد شد در این سودا سرانجامم هنوز ساقیا یک جرعه‌ای زان آب آتشگون که مندر میان پختگان عشق او…

تفسیر و معنی غزل شماره 264 حافظ –خیز و در کاسه زر آب طربناک انداز

خیز و در کاسه زر آب طربناک اندازپیشتر زان که شود کاسه سر خاک انداز عاقبت منزل ما وادی خاموشان استحالیا غلغله در گنبد افلاک انداز چشم آلوده نظر از رخ جانان دور استبر رخ او نظر از آینه پاک…

تفسیر و معنی غزل شماره 263 حافظ – بیا و کشتی ما در شط شراب انداز

بیا و کشتی ما در شط شراب اندازخروش و ولوله در جان شیخ و شاب انداز مرا به کشتی باده درافکن ای ساقیکه گفته‌اند نکویی کن و در آب انداز ز کوی میکده برگشته‌ام ز راه خطامرا دگر ز کرم…

تفسیر و معنی غزل شماره 262 حافظ –حال خونین دلان که گوید باز

حال خونین دلان که گوید بازوز فلک خون خم که جوید باز شرمش از چشم می پرستان بادنرگس مست اگر بروید باز جز فلاطون خم نشین شرابسر حکمت به ما که گوید باز هر که چون لاله کاسه گردان شدزین…

تفسیر و معنی غزل شماره 261 حافظ – درآ که در دل خسته توان درآید باز

درآ که در دل خسته توان درآید بازبیا که در تن مرده روان درآید باز بیا که فرقت تو چشم من چنان در بستکه فتح باب وصالت مگر گشاید باز غمی که چون سپه زنگ ملک دل بگرفتز خیل شادی…

تفسیر و معنی غزل شماره 260 حافظ –ای سرو ناز حسن که خوش می‌روی به ناز

ای سرو ناز حسن که خوش می‌روی به نازعشاق را به ناز تو هر لحظه صد نیاز فرخنده باد طلعت خوبت که در ازلببریده‌اند بر قد سروت قبای ناز آن را که بوی عنبر زلف تو آرزوستچون عود گو بر…

تفسیر و معنی غزل شماره 259 حافظ – منم که دیده به دیدار دوست کردم باز

منم که دیده به دیدار دوست کردم بازچه شکر گویمت ای کارساز بنده نواز نیازمند بلا گو رخ از غبار مشویکه کیمیای مراد است خاک کوی نیاز ز مشکلات طریقت عنان متاب ای دلکه مرد راه نیندیشد از نشیب و…

تفسیر و معنی غزل شماره 258 حافظ –هزار شکر که دیدم به کام خویشت باز

هزار شکر که دیدم به کام خویشت بازز روی صدق و صفا گشته با دلم دمساز روندگان طریقت ره بلا سپرندرفیق عشق چه غم دارد از نشیب و فراز غم حبیب نهان به ز گفت و گوی رقیبکه نیست سینه…

تفسیر و معنی غزل شماره 257 حافظ – روی بنما و مرا گو که ز جان دل برگیر

روی بنما و مرا گو که ز جان دل برگیرپیش شمع آتش پروانه به جان گو درگیر در لب تشنه ما بین و مدار آب دریغبر سر کشته خویش آی و ز خاکش برگیر ترک درویش مگیر ار نبود سیم…