تفسیر و معنی غزل شماره 373 حافظ – خیز تا خرقه صوفی به خرابات بریم

خیز تا خرقه صوفی به خرابات بریمشطح و طامات به بازار خرافات بریم سوی رندان قلندر به ره آورد سفردلق بسطامی و سجاده طامات بریم تا همه خلوتیان جام صبوحی گیرندچنگ صبحی به در پیر مناجات بریم با تو آن…

تفسیر و معنی غزل شماره 372 حافظ –بگذار تا ز شارع میخانه بگذریم

بگذار تا ز شارع میخانه بگذریمکز بهر جرعه‌ای همه محتاج این دریم روز نخست چون دم رندی زدیم و عشقشرط آن بود که جز ره آن شیوه نسپریم جایی که تخت و مسند جم می‌رود به بادگر غم خوریم خوش…

تفسیر و معنی غزل شماره 371 حافظ – ما درس سحر در ره میخانه نهادیم

ما درس سحر در ره میخانه نهادیممحصول دعا در ره جانانه نهادیم در خرمن صد زاهد عاقل زند آتشاین داغ که ما بر دل دیوانه نهادیم سلطان ازل گنج غم عشق به ما دادتا روی در این منزل ویرانه نهادیم…

تفسیر و معنی غزل شماره 370 حافظ –صلاح از ما چه می‌جویی که مستان را صلا گفتیم

صلاح از ما چه می‌جویی که مستان را صلا گفتیمبه دور نرگس مستت سلامت را دعا گفتیم در میخانه‌ام بگشا که هیچ از خانقه نگشودگرت باور بود ور نه سخن این بود و ما گفتیم من از چشم تو ای…

تفسیر و معنی غزل شماره 369 حافظ – ما ز یاران چشم یاری داشتیم

ما ز یاران چشم یاری داشتیمخود غلط بود آنچه ما پنداشتیم تا درخت دوستی بر کی دهدحالیا رفتیم و تخمی کاشتیم گفت و گو آیین درویشی نبودور نه با تو ماجراها داشتیم شیوهٔ چشمت فریب جنگ داشتما غلط کردیم و…

تفسیر و معنی غزل شماره 368 حافظ –خیز تا از در میخانه گشادی طلبیم

خیز تا از در میخانه گشادی طلبیمبه ره دوست نشینیم و مرادی طلبیم زاد راه حرم وصل نداریم مگربه گدایی ز در میکده زادی طلبیم اشک آلوده ما گر چه روان است ولیبه رسالت سوی او پاک نهادی طلبیم لذت…

تفسیر و معنی غزل شماره 367 حافظ – فتوی پیر مغان دارم و قولیست قدیم

فتوی پیر مغان دارم و قولیست قدیمکه حرام است می آن جا که نه یار است ندیم چاک خواهم زدن این دلق ریایی چه کنمروح را صحبت ناجنس عذابیست الیم تا مگر جرعه فشاند لب جانان بر منسال‌ها شد که…

تفسیر و معنی غزل شماره 366 حافظ –ما بدین در نه پی حشمت و جاه آمده‌ایم

ما بدین در نه پی حشمت و جاه آمده‌ایماز بد حادثه این جا به پناه آمده‌ایم ره رو منزل عشقیم و ز سرحد عدمتا به اقلیم وجود این همه راه آمده‌ایم سبزه خط تو دیدیم و ز بستان بهشتبه طلبکاری…

تفسیر و معنی غزل شماره 365 حافظ – عمریست تا به راه غمت رو نهاده‌ایم

عمریست تا به راه غمت رو نهاده‌ایمروی و ریای خلق به یک سو نهاده‌ایم طاق و رواق مدرسه و قال و قیل علمدر راه جام و ساقی مه رو نهاده‌ایم هم جان بدان دو نرگس جادو سپرده‌ایمهم دل بدان دو…