تفسیر و معنی غزل شماره 130 حافظ –سحر بلبل حکایت با صبا کرد

سحر بلبل حکایت با صبا کردکه عشق روی گل با ما چه‌ها کرد از آن رنگ رخم خون در دل افتادوز آن گلشن به خارم مبتلا کرد غلام همت آن نازنینمکه کار خیر بی روی و ریا کرد من از…

تفسیر و معنی غزل شماره 129 حافظ – اگر نه باده غم دل ز یاد ما ببرد

اگر نه باده غم دل ز یاد ما ببردنهیب حادثه بنیاد ما ز جا ببرد اگر نه عقل به مستی فروکشد لنگرچگونه کشتی از این ورطه بلا ببرد فغان که با همه کس غایبانه باخت فلککه کس نبود که دستی…

تفسیر و معنی غزل شماره 128 حافظ –نیست در شهر نگاری که دل ما ببرد

نیست در شهر نگاری که دل ما ببردبختم ار یار شود رختم از این جا ببرد کو حریفی کش سرمست که پیش کرمشعاشق سوخته دل نام تمنا ببرد باغبانا ز خزان بی‌خبرت می‌بینمآه از آن روز که بادت گل رعنا…

تفسیر و معنی غزل شماره 127 حافظ – روشنی طلعت تو ماه ندارد

روشنی طلعت تو ماه نداردپیش تو گل رونق گیاه ندارد گوشه ابروی توست منزل جانمخوشتر از این گوشه پادشاه ندارد تا چه کند با رخ تو دود دل منآینه دانی که تاب آه ندارد شوخی نرگس نگر که پیش تو…

تفسیر و معنی غزل شماره 126 حافظ – جان بی جمال جانان میل جهان ندارد

جان بی جمال جانان میل جهان نداردهر کس که این ندارد حقا که آن ندارد با هیچ کس نشانی زان دلستان ندیدمیا من خبر ندارم یا او نشان ندارد هر شبنمی در این ره صد بحر آتشین استدردا که این…

تفسیر و معنی غزل شماره 125 حافظ – شاهد آن نیست که مویی و میانی دارد

شاهد آن نیست که مویی و میانی داردبنده طلعت آن باش که آنی دارد شیوه حور و پری گر چه لطیف است ولیخوبی آن است و لطافت که فلانی دارد چشمه چشم مرا ای گل خندان دریابکه به امید تو…

تفسیر و معنی غزل شماره 124 حافظ –آن که از سنبل او غالیه تابی دارد

آن که از سنبل او غالیه تابی داردباز با دلشدگان ناز و عتابی دارد از سر کشته خود می‌گذری همچون بادچه توان کرد که عمر است و شتابی دارد ماه خورشید نمایش ز پس پرده زلفآفتابیست که در پیش سحابی…

تفسیر و معنی غزل شماره 123 حافظ – مطرب عشق عجب ساز و نوایی دارد

مطرب عشق عجب ساز و نوایی داردنقش هر نغمه که زد راه به جایی دارد عالم از ناله عشاق مبادا خالیکه خوش آهنگ و فرح بخش هوایی دارد پیر دردی کش ما گر چه ندارد زر و زورخوش عطابخش و…

تفسیر و معنی غزل شماره 122 حافظ –هر آن که جانب اهل خدا نگه دارد

هر آن که جانب اهل خدا نگه داردخداش در همه حال از بلا نگه دارد حدیث دوست نگویم مگر به حضرت دوستکه آشنا سخن آشنا نگه دارد دلا معاش چنان کن که گر بلغزد پایفرشته‌ات به دو دست دعا نگه…